Loading detailsβ¦
Loading detailsβ¦
Artist
Het had niet veel gescheeld of Royal Parks was slechts een idee in het hoofd van Diederik Nomden gebleven. Gelukkig was er voormalig Johan-collega Jacob de Greeuw die hem aanspoorde eindelijk eens iets te gaan doen met zijn eigen werk, na een dik decennium 'in dienst van' te hebben gespeeld. Bands als het eerder genoemde Johan en Daryll-Ann maakten in de eerste helft van de jaren '00 gretig gebruik van Nomdens kwaliteiten op toetsen, gitaar en achtergrondzang, waarna 'La' Ellen ten Damme een jaar of 8 blind op hem kon bouwen. De afgelopen jaren werkte Nomden vooral samen met Djurre de Haan, de man achter awkward i. Vanaf De Greeuws wake-up call werd er in krap anderhalf jaar tijd geschreven, gedemoot en geschaafd aan de nummers die op Royal Parks' debuutplaat terecht zouden gaan komen. Samen met voormalig Alamo Race Track-ritmesectie Guy Bours en David Corel werden de basistracks opgenomen, waarna Nomden zijn werk thuis voltooide. Tot slot werd Jacob de Greeuw nogmaals benaderd om hier en daar nog een aantal karakteristieke arrangementen te verzorgen. In opener 'Icy Waters' horen we het erfgoed van Sandy Coast, terwijl in het zwierige 'She' van veraf de begin jaren '70-sfeer van onder andere 'Jesus Christ Superstar' doorklinkt. Het dwarse 'Taken from me' is Royal Parks 'op z'n rockst' en 'Little Bird' bouwt subtiel op om prachtig open te breken in het refrein. Verderop op de plaat komen vleugjes Franse pop (Michel Fugain, Serge Gainsbourg) langs; het obscure 'From my hom