Seied Hassan Hosseini

جوش حرص از یأس من آخر ز تاب و تب نشست

چو لاله بی تو ز بس رنگ اعتبارم سوخت

گردباد امروز در صحرا قیامت کاشته‌ست

تا دل به ساز زمزمه درد وارسید

837

غم طرب‌جوش کرده‌است مرا

آمدم تا صد چمن بر جلوه نازان بینمت

زندگی را شغل پرواز فنا جزء تن است

لاله و گل چشمک رمز خزان فهمیده‌اند

تو‌ کریم مطلق و من گدا چه کنی جز این‌که نخوانی‌ام