Loading details…
Loading details…
Artist
Ονόμασα τον εαυτό μου «Δεύτερο Πρόσωπο Θλιμμένο» (Δ.Π.Θ.) στα 13 μου, όταν ξεκίνησα να γράφω ραπ. Έχει να κάνει με την ομοιότητα που έχω ως φυσιογνωμία με τη μητέρα μου. Κάποιοι φίλοι μου μού είπαν τότε ότι, ακόμη και όταν χαμογελάω, βγάζουν θλίψη, όπως ακριβώς και της μητέρα μου. Αυτή ήταν το πρώτο θλιμμένο πρόσωπο, λοιπόν, και εγώ το δεύτερο... Αλλάζω, πολλές φορές, ονόματα ανάλογα με τις περιόδους της ζωής μου και το τι βιώνω. Τον τελευταίο καιρό, θέλω να με φωνάζουν «Μαύρο Λούκι», καθώς, από κάποια στιγμή και μετά, μπήκα σε μια διαδικασία κακής ζωής, όπου αναμείχθηκα με παράνομες δραστηριότητες και εθισμούς σε ουσίες. Όντας, λοιπόν, μέσα σε αυτήν τη φάση, ο κόσμος που συναναστρέφομαι και τα μέρη όπου κυκλοφορώ είναι το δικό μου «Μαύρο Λούκι». Μέρη με ανθρώπους που ζουν επικινδύνως. Τη ραπ μουσική την γούσταρα, πριν καν μάθω ό,τι ονομάζεται έτσι. Θυμάμαι να την ακούω στα έντεκα στο ραδιόφωνο και να εντυπωσιάζομαι. Και, όταν ξεκίνησα να γράφω, δεν ήξερα ότι υπάρχει καν ελληνικό ραπ. Άκουγα μόνο ξένους καλλιτέχνες και, με βάση αυτά, μπήκα στη διαδικασία να πειραματιστώ και να δω πώς γίνεται. Μόνη επιρροή μου ήμουν εγώ. User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License; additional terms may apply.